• facebook
  • rss
  • Ruszają w świat z Dobrą Nowiną

    dodane 24.05.2012 00:04

    Neoprezbiterzy. Przedstawiamy 15 absolwentów Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego, którzy w katedrze opolskiej w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego przyjęli święcenia kapłańskie.


    Ks. Szymon Cała

    
Syn Hanny i Janusza, ur. 8 czerwca 1987 r. Ma siostrę Katarzynę. Pochodzi z parafii Ducha Świętego i NMP Matki Kościoła w Kędzierzynie-Koźlu. Ukończył w tym mieście II LO. Na jego powołanie największy wpływ wywarło wychowanie w domu, służba ministrancka, przykład życia kapłanów oraz zaangażowanie w życie parafialne. Pracę magisterską napisał nt. „Rodzaje cierpienia w literaturze na podstawie twórczości Jacka Salija OP”. Interesuje się sportem i fantastyką (szczególnie twórczością J.R.R. Tolkiena). Za najbardziej pożądaną współcześnie cechę duszpasterza uważa kontakt z Bogiem oraz z drugim człowiekiem, dawanie przykładu wiary i modlitwy, wskazywanie ludziom na Chrystusa. Największym problemem dla Kościoła w Polsce i w naszej diecezji, według ks. Szymona, jest trafianie do młodych ludzi.


    Ks. Tadeusz Dziedzic


    Syn Grażyny i Kazimierza, ur. 15 grudnia 1987 r. Ma brata Łukasza. Pochodzi z parafii NSPJ w Raciborzu. Ukończył Szkołę Mistrzostwa Sportowego w Raciborzu, był animatorem LSO. Podkreśla, że wpływ na jego powołanie, które zrodziło się we wspólnocie ministranckiej, mieli ks. proboszcz Adam Rogalski i ks. Marcin Cytrycki, opiekun LSO. Ks. Tadeusz pisze ikony, interesuje się historią i współczesną muzyką chrześcijańską, a pracę magisterską napisał nt. nauki św. Augustyna o sakramencie chrztu. Uważa, że pożądanymi cechami duszpasterza są otwartość na każdego człowieka, dobroć, chęć pomocy. Wśród problemów Kościoła w Polsce dostrzega postępującą laicyzację, w wyniku której Bóg przegrywa z chęcią wzbogacenia się, w diecezji natomiast wskazuje na trudności rodzące się z wyjazdów zarobkowych za granicę i na najniższy w kraju wskaźnik dzietności.


    Ks. Andrzej Flak

    
Syn Marii i Wilhelma, ur. 24 kwietnia 1986 r. Ma siostrę Patrycję i brata Marcina. Pochodzi z parafii w Borkach Wielkich. Ukończył LO w Oleśnie. Przez rok studiował na Uniwersytecie Wrocławskim. „Łaska Boga, ojcowie franciszkanie i modlitwa wielu ludzi” wpłynęły na jego powołanie. Interesuje się literaturą, muzyką, malarstwem, mediami, polityką. A w dziedzinie teologii – dogmatyką. W pracy magisterskiej analizował pisma Karla Bartha na temat samoobjawienia Boga w Jezusie Chrystusie. Współczesny duszpasterz powinien być przede wszystkim świadkiem żywej wiary i modlitwy, słuchającym Boga i otwartym na drugiego człowieka, uważa ks. Andrzej. Największym wyzwaniem jest, według niego, przejście z duszpasterstwa masowego na zindywidualizowane, które powinno zmierzać do budowania świadomych wspólnot parafialnych.


    Ks. Piotr Herok

    
Syn Barbary i Waldemara, ur. 21 czerwca 1987 r. Ma dwie siostry: Annę i Marię. Pochodzi z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Malni. Ukończył II LO w Opolu, a wpływ na jego powołanie miał ks. proboszcz Hubert Skomudek. Ks. Piotr interesuje się muzyką, językami obcymi, Biblią i teologią dogmatyczną. Pracę magisterską napisał nt. mariologii Marcina Lutra jako źródła inspiracji twórczości „Magnificat” kompozytorów luterańskich do połowy XVIII w. Zdobywał doświadczenie duszpasterskie m.in. na obozach ministranckich i z osobami niepełnosprawnymi, a także w szpitalu we Frankfurcie
n. Menem. Uważa, że kapłana powinny cechować umiejętność słuchania, empatia i odwaga w dawaniu świadectwa wiary. Według ks. Piotra, wyzwaniem dla Kościoła jest przesunięcie akcentu z duszpasterstwa masowego na indywidualne.


    Ks. Artur Juzwa

    
Syn Wandy i Stanisława, ur. 10 lip-
ca 1987 r. Ma dwie siostry – Boże-
nę i Małgorzatę. Pochodzi z parafii w Korfantowie. Ukończył I LO w Prudniku. Pierwszym impulsem w powołaniu kapłańskim był proboszcz rodzinnej parafii oraz służba ministrancka, potem wzmacniane przez, jak pisze ks. Artur, „obecność Jezusa żyjącego w Eucharystii”. Wy-
znaje, że jego pasją jest Kościół, a szczególnym zainteresowaniem – liturgika i dogmatyka. Pracę magisterską napisał na temat teologii odkupienia w pismach św. Bonawentury. Współczesny duszpasterz powinien mieć „dobry słuch” – wobec Pana i ludzi, podkreśla ks. Artur. Najważniejszym wyzwaniem jest dla niego podjęcie dzieła nowej ewangelizacji: głoszenie prawdy o Jezusie Zbawicielu nie tylko w kościołach, salkach parafialnych i szkołach. Uczestniczył m.in. w Przystanku Jezus i rekolekcjach ewangelizacyjnych.


    Ks. Wojciech Kępkowski


    Syn Ireny i Tadeusza, ur. 30 października 1987 r. Ma brata Adama i siostrę Annę. Pochodzi z parafii św. Jana Chrzciciela w Ozimku, gdzie ukończył LO. Na odkrycie przez niego powołania kapłańskiego miał wpływ ks. Jacek Chromniak. Ks. Wojciech pasjonuje się sportem, m.in. piłką nożną i wspinaczkami górskimi. Pracę magisterską napisał nt. teologii ciała na przykładzie „języka partycypacji” w 1 Kor 6, 12-20. Doświadczenia duszpasterskie zdobywał m.in. na Przystanku Jezus oraz jako opiekun ministrantów i marianek. Podkreśla, że kapłan, to osoba która łączy, a nie dzieli, dlatego nie powinien stawać po czyjeś stronie, powinien być otwarty na różne grupy w parafii. Uważa, że wyzwaniem dla Kościoła jest czynienie go bardziej domem, dlatego potrzeba dobrej współpracy z osobami świeckimi, a tym samym pokonywania przekonań, że Kościół tworzą tylko księża.


    Ks. Damian Kokurowski


    Syn Marii i Ryszarda, ur. 10 listopada 1982 r. Ma brata Krystiana. Pochodzi z parafii MB Bolesnej w Nysie. Ukończył Technikum Technologii Żywności i studia licencjackie w zakresie finansów i bankowości. Głos powołania usłyszał nagle i niespodziewanie dla siebie – podczas cierpienia i śmierci Jana Pawła II.
Interesuje się sportem, bioetyką, teologią moralną. Napisał pracę magisterską z biblistyki – na temat przypowieści o przewrotnych dzierżawcach. Uważa, że ksiądz powinien być przede wszystkim świadkiem wiary, oddanym Bogu, prowadzącym do Niego i wrażliwym na człowieka. Dużym problemem duszpasterskim, według ks. Damiana, jest traktowanie Kościoła przez wielu ludzi jako instytucji. „Trzeba im uzmysłowić, że Kościół został zostawiony nam przez Chrystusa i jest miejscem, gdzie możemy się z Nim spotkać”, napisał w naszej ankiecie.


    Ks. Tadeusz Komorek


    Syn Danuty i Pawła, ur. 29 listopada 1983 r. Ma troje rodzeństwa: Danielę, Weronikę i Łukasza. Pochodzi z parafii w Gamowie. Ukończył Liceum profilowane w Komornie. Na jego powołanie wpłynęło wiele osób, zaangażowanie w duszpasterstwo młodzieży (czuwania, pielgrzymki, służba ministrancka, Ruch Focolare). Interesuje się sportami konnymi, rowerowymi i narciarskimi oraz duchowością Ruchu Focolare. Na temat idei małżeństwa i rodziny w ujęciu tego właśnie ruchu napisał pracę magisterską. „Otwartość na człowieka i zakorzenienie w Chrystusie” to, według ks. Tadeusza, najistotniejsze cechy współczesnego duszpasterza. Za wielkie wyzwanie dla Kościoła w Polsce uważa przejście z duszpasterstwa masowego w bardziej personalne. Dlatego uważa, że potrzeba większej otwartości na nowe ruchy i wspólnoty.


    Ks. Łukasz Knosala

    
Syn Teresy i Zygmunta, ur. 5 czerwca 1987 r. Ma dwoje rodzeństwa: Agnieszkę i Dawida. Pochodzi z parafii św. Bartłomieja w Głogówku. Na odkrycie przez niego powołania wpływ miało religijne wychowanie i przykład życia duszpasterzy. Ks. Łukasz interesuje się muzyką filmową, budownictwem i podróżami. Pracę magisterską napisał nt. modlitwy chrześcijańskiej w świetle buddyzmu zen w literaturze Tomasza Mertona, a doświadczenia duszpasterskie zdobywał m.in. w Domowym Hospicjum dla Dzieci, na Przystanku Jezus i na pieszych pielgrzymkach na Jasną Górę. Uważa, że kapłan, by być świadkiem, powinien odznaczać się świętością życia, otwartością na drugiego i komunikatywnością. Ks. Łukasz podkreśla, że zadaniem Kościoła jest przeniesienie wiary wyniesionej z tradycji w osobistą wiarę wiernych, a także ewangelizacja otwierająca oczy na obecność Boga w codziennym życiu.


    Ks. Michał
Krupa


    Syn Lidii i Andrzeja, ur. 7 grudnia 1986 r. Ma brata Pawła i siostrę Katarzynę. Pochodzi z parafii św. Andrzeja w Ujeździe. Ukończył Technikum Ekonomiczne w ZS nr 3 w Kędzierzynie-Koźlu. Wzorem kapłana stał się dla niego ks. proboszcz Werner Szygula, a wpływ na odczytanie powołania wywarł również ks. Grzegorz Sonnek. Ks. Michał gra na gitarze, pasjonuje się archeologią, a pracę magisterską napisał nt. odkryć w Qumran. Doświadczenie duszpasterskie zdobywał m.in.
na koloniach organizowanych przez Caritas, obozach ministranckich i rekolekcjach Dzieci Maryi. Ks. Michał podkreśla, że kapłan musi być dla ludzi i z ludźmi, aby pokazywać Boga i do Niego pociągać, a za wyzwanie dla współczesnego Kościoła uważa ukazywanie go nie jako budynków i instytucji, ale jako budowli z żywych kamieni, którymi są wszyscy wierni.


    Ks. Maciej Poznalski


    Syn Marii i Władysława, ur. 6 stycznia 1983 r. Ma brata
Łukasza i siostrę Paulinę. Pochodzi z parafii w Obornikach Śl. (archidiecezja wrocławska). Ukończył Liceum Renowacji Zabytków w ZSB we Wrocławiu. 
Na wybór drogi kapłańskiej wpływ mieli księża salwatorianie pracujący w jego rodzinnej parafii, szczególnie ks. Ryszard Stankiewicz SDS. Lubi literaturę, muzykę klasyczną i filmową, interesuje się historią, a pracę magisterską napisał nt. życia katolików polskich w Niemczech w świetle „Memoriału” z 1929 r. Praktykę zdobywał m.in. na rekolekcjach oazowych. Ks. Maciej podkreśla, że kapłan powinien podejmować nieustanny trud w przekraczaniu własnych granic, by dotrzeć z przesłaniem Ewangelii do każdego człowieka. Uważa, że wyzwaniem dla Kościoła jest przejście od chrześcijaństwa masowego i anonimowego do świadomego i pogłębionego.


    Ks. Janusz
Sobiś


    Syn Zofii i Piotra, ur. 11 czerwca 1987 r. Ma siostrę Annę. Pochodzi z parafii św. Józefa w Raciborzu-Ocicach. Jest absolwentem Zespołu Szkół Ekonomicznych w Raciborzu. Największy wpływ na powołanie kapłańskie ks. Janusza miała formacja religijna w parafii i w domu. Jego zainteresowania to książki (szczególnie Williama Whartona) i historia. Pracę magisterską napisał na temat: „Zadania Kościoła w procesie wyzwolenia na podstawie »Teologii wyzwolenia« Gustavo Gutiérreza”. Za najbardziej pożądaną cechę współczesnego duszpasterza uważa dobroć i prostotę bycia – po to, aby być wyraźnym znakiem Chrystusa. Na pytanie w ankiecie „Gościa Opolskiego” o to, co jest największym wyzwaniem dla Kościoła w Polsce i w naszej diecezji, ks. Janusz odpowiedział: „chrześcijanie, którzy chodzą do kościoła, ale są chłodni w wierze”.


    Ks. Sebastian Szajda


    Syn Urszuli i Stanisława, ur. 25 maja 1986 r. Ma troje rodzeństwa: Sabinę, Jana i Wojciecha. Pochodzi z parafii NSPJ w Kluczborku, gdzie ukończył też LO. Wskazuje dwie osoby, które zadecydowały o tym, że wybrał kapłaństwo jako drogę życia: Jana Pawła II i śp. ks. Pawła Bębenka. Pasje: bieganie, rysunek, śpiew chóralny, muzyka klasyczna, poezja śpiewana. Temat pracy magisterskiej: „Religijne wymiary doświadczenia piękna”. Kapłan uważa, że „współczesny duszpasterz powinien być otwarty na spotykanych ludzi i gotowy do podejmowania aktualnych problemów, ale zawsze z zachowaniem głębokiej więzi z Jezusem Chrystusem”. Za największe zadanie stojące przed Kościołem w Polsce uważa stawianie akcentu w duszpasterstwie na zachęcanie do osobistego (ale zawsze we wspólnocie) traktowania wiary jako relacji Boga z człowiekiem i człowieka z Bogiem.


    Ks. Tomasz Szczeciński


    Syn Grażyny i Lucjana, ur. 18 października 1976 r. Ma brata Mariusza. Pochodzi z parafii w Opolu-Szczepanowicach. Ukończył Liceum Plastyczne w Opolu, pomaturalne studium animatorów kultury oraz pedagogikę na UO. Bezpośrednim bodźcem do wyboru drogi kapłaństwa była dla ks. Tomasza rozmowa z ojcem duchownym opolskiego seminarium. Hobby: turystyka górska i rowerowa, narty, muzyka popularna i chrześcijańska. Ksiądz interesuje się zagadnieniami nowej ewangelizacji, nowych ruchów kościelnych i teologią duchowości. Pracę magisterską napisał nt. ruchu Odnowy w Duchu Świętym. Za najważniejszą cechę duszpasterza uważa otwartość na człowieka, odczytywanie znaków czasu oraz wspieranie rozwoju małych wspólnot, które będą zdolne podjąć dzieło nowej ewangelizacji. Właśnie nową ewangelizację ks. Tomasz uważa za najważniejsze zadanie Kościoła w Polsce.


    Ks. Łukasz
Szuster


    Syn Marii i Józefa, ur. 19 marca 1985 r. Ma troje rodzeństwa: Sabinę, Sebastiana i Darię. Pochodzi z parafii św. Jana Nepomucena w Kolonowicach. Ukończył LO w Prudniku, a interesuje się turystyką górską i rowerową. Lubi książki przygodowe, a także o tematyce biblijnej. Pracę magisterską napisał nt. historii przymierza Jahwe z Izraelem
(Ez 16, 1-14). Wpływ na odczytanie powołania mieli księża pracujący w jego rodzinnej parafii, katecheci, a także udział w rekolekcjach w duszpasterstwie akademickim. Ks. Łukasz doświadczenie duszpasterskie zdobywał m.in. na oazach, rekolekcjach i Przystanku Jezus. Podkreśla, że księdza powinny cechować otwartość, życzliwe nastawienie, a także chęć niesienia pomocy. Pan Jezus – zauważa ks. Łukasz – nauczał dorosłych, a błogosławił dzieci i do tego modelu warto byłoby wrócić, większą uwagę skupiając na duszpasterstwie dorosłych.•


Opracowanie 
Andrzej Kerner, 
Anna Kwaśnicka
Zdjęcia 
Anna Kwaśnicka

    «« | « | 1 | » | »»
    Neoprezbiterzy diecezji opolskiej

    Neoprezbiterzy diecezji opolskiej

    WIARA.PL DODANE 24.05.2012 AKTUALIZACJA 25.05.2012

    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół