• facebook
  • rss
  • Z dystansem do życia

    dodane 30.05.2013 00:00

    To była piękna opowieść o postaci pełnej charakteru oraz patriotyzmu i o wzajemnym szacunku.

    Nie żałował, kto przyszedł w czwartek 23 maja na wykład ks. biskupa prof. dr. hab. Jana Kopca „Życie i działalność Karoliny Lanckorońskiej 1898–2002”. – Kiedy pierwszy raz ją spotkałem, skończyła już 87. rok życia. Nie sądziłem, że dane mi będzie odwiedzać ją przez 16 lat. Ta znajomość wiele wniosła w moje dojrzałe patrzenie na różne kwestie – mówił dawny opolski biskup pomocniczy, a obecnie ordynariusz diecezji gliwickiej. Barwnie i niezwykle ciepło opowiadał o założycielce Fundacji Lanckorońskich, której był stypendystą. Życiorys opisanej przez niego kobiety jest niezwykle ciekawy. Była arystokratką, badaczką twórczości Michała Anioła. O jej pasji może świadczyć choćby to, że mając 96 lat, po remoncie Kaplicy Sykstyńskiej wspięła się na rusztowanie, by po 60 latach od doktoratu z bliska obejrzeć ponownie freski tego twórcy. W czasie II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną.

    Aresztowana, trafiła do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Po wojnie zamieszkała we Włoszech, w Rzymie założyła Polski Instytut Historyczny, współpracując z kard. Walerianem Mejsztowiczem. – Była oszczędna w słowach, ale wymagająca i nieustępliwa w realizacji swojej misji. Wobec siebie zachowywała dystans, bardzo pilnowała, by nie przypisywano jej czyichś zasług, bardziej ceniła tytuł profesora, na który zapracowała, niż hrabiowski – wspominał bp Kopiec. W 1994 r. przekazała ojczyźnie niezwykły i bezcenny dar – dzieła sztuki należące do bogatej kolekcji rodu Lanckorońskich, założyła też Fundację Lanckorońskich z Brzezia, wspierającą polskie instytucje emigracyjne i krajowe. Za jej zasługi nadano jej kilka tytułów doktora honoris causa i cennych orderów, a z okazji 100. rocznicy urodzin otrzymała z rąk Jana Pawła II Krzyż Komandorski Orderu św. Grzegorza Wielkiego z Gwiazdą. – Nie założyła rodziny, żyła samotnie, ale wiele energii poświęcała pracy dla dobra i ubogacania narodu, budowania szacunku i historii, doceniała piękno języka polskiego. Swoją postawą starała się odpłacać narodowi, ojczyźnie za to, czym mogła dysponować. A jej grób jest jak jej życie – prosty, skromny i elegancki – zakończył prelegent. Spotkanie zorganizowały: Insty- tut Pamięci Narodowej Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu Delegatura w Opolu, Klub Historyczny im. gen. Stefana Roweckiego „Grota” w Opolu i Miejska Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Opolu.

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół