• facebook
  • rss
  • Duch ładu i miłości

    ks. Tomasz Horak

    |

    Gość Opolski 21/2015

    dodane 23.05.2015 17:00

    Bogaty jest psalm dzisiejszej liturgii. Warto przemodlić cały. Wyśpiewał go człowiek, który potrafił widzieć wszystko, co wokół niego: góry i morza, ptaki i wieloryby, trawę i winorośl...

    Widzieć – i tym się zachwycić. Więcej: widząc świat, przyrodę, człowieka – zrozumieć, że żadna istota, żadne zjawisko pod niebem i w głębi oceanu nie jest samoistne. Nic nie zawdzięcza ani swego istnienia, ani swego działania sobie. Bo zanim one się stały – był i wciąż jest Bóg. Nie jest On jakąś tylko supersiłą, Bóg jest Kimś. Gdyby Jego brakło, albo gdyby cofnął swoją stwórczą moc – w proch obróci się wszystko. Pada wreszcie w psalmie słowo, które odnajdujemy w pierwszych zdaniach Biblii: Duch. „Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię... I Duch Boży unosił się nad wodami...” Ten Duch – to Ktoś. To osoba porządkująca materialny świat. To Ktoś, z kogo wypływa życie. Boży Duch jest też początkiem radości. A przecież to właśnie radość pozwala zrozumieć, czym jest miłość. I choć to słowo nie zostało w psalmie użyte, to przecież w tle całej tej pieśni przeczuwamy miłość Boga do stworzonego przezeń świata. Parafrazując słowa psalmisty, wołamy więc: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Ps 104(103) – tekst na s. 15 [Uroczystość Zesłania Ducha Świętego]

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół