• facebook
  • rss
  • Zwróceni ku sobie

    dodane 18.05.2017 00:00

    – Dialogu trzeba się uczyć z cierpliwością i pokorą, nie obrażając się na tych, którzy są mu niechętni – podkreślał ks. Zygfryd Glaeser.

    Żywa dyskusja na ten temat toczyła się 10–11 maja podczas sympozjum międzynarodowego „Żydzi – chrześcijanie – muzułmanie. Co ich łączy – co ich różni?” na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Poruszono aspekt misyjności, obecny w każdej z tych religii, granicy dialogu, własnej tożsamości, asymetrii zaangażowania w dialog i przemocy. – Dialog nie polega na tym, by drugiego przekonać do swoich poglądów. Chodzi o to, by mimo że ma inne poglądy, nie zerwać z nim więzi. Dialog jest z natury asymetryczny. Drugiego człowieka, ze względu na jego inność, trzeba potraktować jako szansę do zrewidowania własnych przekonań – podkreślał podczas dyskusji ks. dr hab. Joachim Piecuch z UO.

    O realizowanym w Niemczech od 10 lat wielkim projekcie szkolnym, dotyczącym „trialogu” pomiędzy dziećmi żydowskimi, chrześcijanami i muzułmanami, opowiadał prof. Clauss P. Sajak z uniwersytetu w Münsterze. Wskazując, że dialog ten przenosi się także na rodziców i środowiska naukowe, podkreślał: – Oczywiście ten dialog nie zawsze jest łatwy, nie zawsze wszystkie strony jednakowo chętnie go podejmują, ale jaką mamy alternatywę? To ogromna szansa, zwłaszcza dla dzieci przybyłych z Bliskiego Wschodu, bo jeśli będą widziały życzliwość i pomoc, nie wyrosną na fanatyków. Lokalnym akcentem, prócz przedstawienia historii opolskich synagog przez prof. Stanisława Rabieja, był przykład branickiej bazyliki, którą wzięła pod lupę prof. Marie Theres Wacker. Opisała zmianę przedstawiania judaizmu w obrazach i rzeźbach w kościołach, będącą efektem wprowadzenia w życie deklaracji Soboru Watykańskiego II Nostra aetete. Pokazała, że bazylikę Świętej Rodziny w Branicach, kościół St. Lamberti w Münsterze oraz świątynię w opactwie Maria Laach w górach Eifel łączy (nieprzypadkowo) przedstawienie postaci Eklezji i Synagogi (chrześcijaństwa i judaizmu). W branickim prezbiterium postacie te znajdują się poniżej głównej części mozaiki, w pasie postaci po obu stronach tabernakulum. Synagoga przedstawiona jest jako kobieta odwrócona od Jezusa wiszącego na krzyżu, z przewiązanymi oczami, bez aureoli, z kolei Eklezja skłania się ku Chrystusowi. Obecnie przedstawia się je raczej jako zwrócone ku sobie. Kwestie dialogu pokazano też na przykładzie filmów „Ludzie Boga” (prof. R. Zwick) oraz „Dekalogu” czy „Pokłosia” (ks. prof. Marek Lis).

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół