Gość Sandomierski 38/2019 Archiwum
  • Gość
    16.12.2017 11:24
    "tortury – zawsze nieludzkie, jednak zadawane w imię Boga są przecież bluźnierstwem" to czemu Jan z Capistrano czy Robert Bellarmino zaliczani są do świętych?
    doceń 20
    • Gość
      16.12.2017 19:54
      To się nazywa własnie hipokryzja i absurd ogłaszania świętych i doktorów Kościoła.
      doceń 11
    • Gość
      16.12.2017 23:46
      Bellarmino w dodatku jest doktorem Kościoła...
      doceń 10
  • Alicja
    16.12.2017 12:04
    "Najstraszniejsze wojny to były wojny religijne." W Europie? Ktore?
    • gosć
      16.12.2017 14:07
      wojna 30-letnia w niektórych rejonach Niemiec 50 % depopulacji, Duńczycy i Szwedzi i niektóre księstwa Rzeszy walczyli o wprowadzenie protestantyzmu, potop szwedzki w Polsce był odpryskiem tej wojny, król szwedzki nie miał pieniędzy na żołd po w/o działaniach wojennych, więc puścił wojaków na Polskę nie zniszczoną działaniami wojennymi na łupiestwo, ktoś lubi zwiedzać zabytki, to 50 % ówczesnych budynków "popadło w ruinę" lub "zostało złupione" za czasów potopu
      • JAWA25
        16.12.2017 16:40
        potop był 7 lat po wojnie 30-letniej
        doceń 13
        0
      • p
        17.12.2017 06:20
        Przeczytaj całość wpisu i przeanalizuj. A stoi tam: "potop szwedzki w Polsce był odpryskiem tej wojny", czyli wojny 30 letniej. I co, znajdujesz odpowiedź? I daruj sobie stawianie pluusów, bo naprawdę nie ma za co!
        doceń 3
        0
      • JAWA25
        17.12.2017 12:32
        skoro "potop" miał miejsce w 1655 - 1660 to nie był "odpryskiem" wojny 30 - letniej zakończonej 1648. Co najwyżej dalszym ciągiem wojny rozpoczętej jeszcze przez Zygmunta III, trwającej z przerwami do 1635. PS też potrafię napisać "daruj sobie stawianie plusów".
        doceń 9
        0
      • gość
        19.12.2017 14:40
        bezpośrednio po wojnie Szwecja była w dobrej kondycji, była wśród wygranych, parę lat minęło dopiero się fundusze skończyły, głupio było rozpuszczać wojaków zaprawionych w najazdach, żeby szli do zwykłej roboty, lepiej nowy najazd zorganizować i wsparcie życzliwych zwolenników protestantyzmu w Polsce ...
        doceń 0
        0
      • JAWA25
        19.12.2017 14:57
        "wsparcie życzliwych zwolenników protestantyzmu" i po co zbiorowa odpowiedzialność? Radziejowski, Grudziński, Krzysztof Opaliński - żaden z nich nie był protestantem
        doceń 1
        0
  • gut
    16.12.2017 13:19
    Rozbrajająco szczerze, to ujęte. :) Na pewno, trzeba takiego - Rachunku Sumienia. ♥ ;) Pozdrawiam. :->
    doceń 2
  • Tekst Grzegorza Górnego
    16.12.2017 20:36
    W okresie międzywojennym Antonio Gramsci – marksistowski filozof i współzałożyciel Włoskiej Partii Komunistycznej – wymyślił strategię „długiego marszu przez instytucje”. Jego zdaniem najpoważniejszym przeciwnikiem, który nie pozwala zapanować komunizmowi nad światem, jest chrześcijaństwo. Zaraziło ono świadomość mas robotniczych, dlatego nie były w stanie rozpoznać swego interesu klasowego. Przejęcie władzy nie rozwiąże problemu, ponieważ politycy nie panują nad ludzkimi duszami. I o to właśnie powinien rozegrać się bój, który zadecyduje o losie ludzkości.

    Gramsci doszedł do wniosku, że zwycięstwo marksizmu będzie możliwe tylko dzięki hegemonii kulturowej. Żeby ją osiągnąć, trzeba wybrać strategię „długiego marszu przez instytucje”: przejmować i przekształcać szkoły, uczelnie, czasopisma, gazety, teatr, kino, sztukę. Należy opanować ośrodki opiniotwórcze, by zmienić dominującą kulturę, a przede wszystkim wyrugować z niej wpływy chrześcijaństwa. Trzeba kształtować odpowiednio poglądy, trendy, mody, zwyczaje, sympatie, fascynacje. Uformowany w ten sposób nowy człowiek przyszłości sam, bez przymusu państwa, przyjmie komunistyczne postulaty za własne. Dziś przedstawiciele lewicy na Zachodzie nie ukrywają, że idee gramscizmu z powodzeniem wcielone zostały w życie.

    Teorie Gramsciego rozwinął później były włoski ksiądz katolicki, ekskomunikowany za szerzenie herezji – Ernesto Buonaiuti. Jego zdaniem prawdziwym zwieńczeniem „długiego marszu przez instytucje” będzie dopiero „wrogie przejęcie” Kościoła katolickiego. Chodzi o to, aby tak zainfekować Kościół od środka, by sam przyjął jako swoje idee, które w rzeczywistości są przeciwne jego istocie.

    Są dziś miejsca na świecie, gdzie ta strategia święci triumfy. Dotyczy to zwłaszcza licznych wspólnot protestanckich, które zaakceptowały wiele grzechów, łącznie z aborcją i eutanazją, czyli jawnym złamaniem piątego przykazania „nie zabijaj”.

    Marszowy krok legionów postępu słychać dziś jednak również w katolickich świątyniach. Świadectwem tego mogą być wydarzenia, do których doszło ostatnio w katedrze św. Szczepana (Stephansdom) w Wiedniu. Gospodarz tego miejsca kardynał Christoph Schönborn z okazji Światowego Dnia AIDS zorganizował nabożeństwo modlitewne z udziałem homoseksualistów. Sam przywitał w drzwiach kościoła i zaprowadził w stronę ołtarza znanego aktywistę gejowskiego Gery’ego Keszlera. Po to, by licznie zgromadzeni w katedrze homoseksualiści nie czuli się obco, zadbano, by ściany i podłogi świątyni przyozdobione zostały banerami oraz iluminacjami z symboliką gejowską.

    Nabożeństwo poświęcone było upamiętnieniu 36 milionów ofiar AIDS. W zamyśle organizatorów miało być wyrazem sprzeciwu wobec panujących w społeczeństwie uprzedzeń. Takie było też przesłanie kardynała Schönborna, który w swym kazaniu powiedział: „Bóg nie przyszedł po to, by potępić, ale po to, żeby zbawić”. Następnie zaś rozwinął tę myśl: „Co to oznacza dla nas? Nie osądzać, nie wykluczać, nie przywoływać do porządku”.

    Wystąpienie zostało ciepło przyjęte przez przedstawicieli LGBT. W ich imieniu głos zabrał słynny transwestyta Thomas Neuwirth, znany na świecie bardziej jako „Conchita Wurst” – zwycięzca festiwalu Eurowizji w 2014 roku. Zajął on przy ołtarzu miejsce, z którego chwilę wcześniej przemawiał kardynał, by wygłosić mowę o „prześladowaniu tych, którzy przeżywają swoją tożsamość w sposób odmienny od większości”.

    Ostatnie słowo należało do wspomnianego już Gery’ego Keszlera, który stwierdził, że „nie ma znaczenia, kogo kochamy lub w kogo wierzymy”. I to było najlepsze podsumowanie całej uroczystości.

    Kto nie wierzy, może zobaczyć relację z celebracji tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=2QYAhkeYwIk

    Homoseksualiści mogą czuć się zresztą w wiedeńskiej katedrze jak u siebie w domu. 14 lutego 2006 roku, z okazji Walentynek zorganizowano tam po raz pierwszy ceremonię błogosławienia „par, narzeczonych i zakochanych”, na którą ówczesny rektor katedry ks. Anton Faber zaprosił również związki gejowskie.

    W 2008 roku w Muzeum Katedralnym (Dommuseum) w Wiedniu odbyła się wystawa zatytułowana „Religia. Ciało. Siła” Alfreda Hrdlicki, artysty deklarującego się jako ateista i komunista. Przedstawiała ona szereg bluźnierczych obrazów, np. „Biczowanie”, przedstawiające żołnierza, który uderza Jezusa pejczem, trzymając Go jednocześnie za genitalia. Inne płótno, „Ostatnia Wieczerza” – stylizowane na dzieło Leonarda da Vinci – pokazywało orgię nagich i onanizujących się apostołów. Dopiero po licznych protestach wielu oburzonych katolików kardynał Schönborn zdecydował się na interwencję. Doprowadził jednak do usunięcia tylko jednego obrazu: bluźnierstwa z Ostatniej Wieczerzy.

    W 2012 roku kardynał Schönborn przywrócił do rady parafialnej w wiedeńskiej dzielnicy Mistelbach 26-letniego Floriana Stangla – aktywnego homoseksualistę pozostającego w związku ze swym partnerem. Wcześniej wybór mężczyzny do rady, dokonany głosami parafian, zablokował ówczesny proboszcz ks. Gerhard Swierzek, twierdząc, że ktoś żyjący w konkubinacie z osobą tej samej płci nie może pełnić oficjalnych funkcji w Kościele. Kardynał uchylił jednak decyzję proboszcza. Mediom tłumaczył to następująco: „Zadałem sobie pytanie, co w tej sytuacji zrobiłby Jezus.” Jego zdaniem homoseksualista żyjący w związku z drugim mężczyzną to w radzie parafialnej „właściwy człowiek na właściwym miejscu”, a „różnorodność [członków rady] odzwierciedla różnorodność współczesnych dróg życia i wiary”.

    W 2014 roku po zwycięstwie „Conchity Wurst” podczas festiwalu Eurowizji kardynał Schönborn powiedział:

    Cieszę się, że Tom Neuwirth odniósł sukces ze swoją artystyczną kreacją jako Conchita Wurst (…) Jak wszyscy wiemy, w ogrodzie Boga istnieje wielobarwna różnorodność. Nie każdy, kto urodził się mężczyzną, czuje, że nim jest, i to samo dotyczy kobiet.

    W 2016 roku ukazał się biuletyn katedralny poświęcony adhortacji apostolskiej „Amoris Laetitia” (przypomnijmy, że kardynał Schönborn został wyznaczony przez Watykan na oficjalnego interpretatora adhortacji i na jej podstawie zezwolił w swej archidiecezji na dopuszczanie do Komunii osób rozwiedzionych i pozostających w ponownych związkach). We wspomnianym biuletynie przedstawiono homoseksualną parę oraz adoptowanego przez nich syna jako „alternatywną formę rodziny”.

    Kościół zawsze nauczał, że należy kochać grzesznika i nienawidzić grzechu. Homoseksualiści zasługują zatem – jak wszyscy ludzie – na szacunek, ale akty homoseksualne wymagają jednoznacznego potępienia – i to właśnie z powodu szacunku do homoseksualistów. To dla ich dobra, czyli dla zbawienia wiecznego, Kościół nie może nie ostrzegać ich przed straszliwym grzechem mogącym stać się przyczyną wiecznego potępienia. Co więcej, akceptacja i usprawiedliwianie tego rodzaju czynów oznacza narażanie owych ludzi na coś najgorszego, co może spotkać człowieka, czyli wieczne cierpienie w piekle. Takie było od początku stanowisko Kościoła, a każdy, kto je kwestionował, stawiał się poza nauczaniem Magisterium.

    Dziś na naszych oczach sytuacja zaczyna ulegać zmianie, ponieważ poglądy i praktyki, uważane zawsze za sprzeczne z doktryną Kościoła, przedostają się do jego wnętrza, a ich wyrazicielami stają nawet najwyżsi dostojnicy katoliccy. Kwestia homoseksualizmu jest tylko jednym z wielu tego przykładów, ale bardzo wymownym.

    Prócz wielu wniosków, jakie same się narzucają, jeden wydaje się szczególnie naglący: katolicy na świecie powinni więcej modlić się za swych biskupów i księży, by pozostali oni wierni nauce Kościoła.
    • JAWA25
      17.12.2017 12:29
      po co to wszystko
      doceń 10
      • @JAWA25
        17.12.2017 19:32
        Koci-łapci,kici-kici,ole-olejanko,
        zajmujemy razem z babcią urocze mieszkanko,
        my mieszkamy na parterku, babcia w oficynce,
        drepce,żądna informacji o całej rodzince.
        Lecz choć u nas trwa od rana z sodomką gomorka,
        babci o tym się nie mówi, by była w humorku.

        Wujek Ziutek, co za smutek, choć kawał mężczyzny,
        świat pożegnał przy pomocy sznurka od bielizny,
        Co z Ziuteczkiem? głos babuni dźwięczy na przygórku,
        Jak mu idzie? Idzie babciu,idzie jak po sznurku!
        Lecz dokładnie informować babci nikt nie śpieszy,
        po co babcię denerwować, niech się babcia cieszy.

        Kuzyneczka Ernestynka , ozdoba rodziny,
        kawki z gniazda wybierała i spadła z drabiny,
        co z malutką? głos babuni z góry brzmi radośnie,
        co tam u niej? Krzywa rośnie babciu, krzywa rośnie!
        Lecz dokładnie informować babci nikt nie śpieszy,
        po co babcię denerwować, niech się babcia cieszy.

        Tata zasię, manko w kasie miał i siedzi w kiciu,
        były o tym wzmianki w prasie w Expressie i w Życiu,
        ale fakt ten się nie stanie dla babci udręką,
        bowiem się drukuje dla niej osobne pisemko.
        Na domowej drukarence wszystko się wyłuszcza,
        i w ogóle się babuni na parter nie wpuszcza.

        Aż rodzinnie osiągniemy, prawda ta nas krzepi,
        sytuację w której może być nam tylko lepiej.
        A jak nam już będzie lepiej panie i panowie,
        to się babci koci-łapci o tym też nie powie.
        Niech zażywa główka siwa spokojnych pieleszy,
        po co babcię denerwować, niech się babcia cieszy.
        - Z dedykacją dla JAWA25
        doceń 1
        0
      • Gość
        18.12.2017 15:03
        czemu ma służyć wklejanie tekstu Młynarskiego?
        doceń 4
        0

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zobacz także

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama

Sponsorowane

Https://Www.AUTOdoc.PL