• facebook
  • rss
  • Misja Naddniestrze

    Paweł Kotwica

    |

    Gość Opolski 37/2017

    dodane 14.09.2017 00:00

    W dawnych republikach radzieckich odradza się Kościół katolicki. W Mołdawii pracują pochodzący z diecezji opolskiej księża sercanie.

    Mołdawia to niewielkie państwo, jedno z najbiedniejszych w Europie, wciśnięte pomiędzy Ukrainę a Rumunię, którego oś geograficzną i polityczną wyznacza leniwie płynący do Morza Czarnego Dniestr. Spierali się o nią królowie Polski, Węgier oraz książęta ruscy. Była lennem tureckim, by w końcu zostać zajętą przez Rosję. Po rewolucji październikowej w lewobrzeżnej części Mołdawii utworzono sowiecką republikę, w 1940 r. powiększoną o tereny na prawym brzegu Dniestru. W 1991 r., po upadku Związku Radzieckiego, Republikę Mołdawską przemianowano na Mołdawię. W 1992 r. jej lewobrzeżna część, będąca najdłużej republiką sowiecką, oderwała się, a na jej terenie, ze wsparciem 14. Armii Federacji Rosyjskiej, utworzono osobne państwo – Naddniestrze, nieuznawane przez żadne państwo świata, nawet Rosję. Możliwe, że oprócz języka (w Naddniestrzu mówi się po rosyjsku, a nie po mołdawsku) i narodowości (dużą część mieszkańców stanowią Rosjanie i Ukraińcy) przyczyną secesji były rosyjskie magazyny broni i wyrzutnie rakiet.

    Zamieszkał w piwnicy

    Po rozpadzie ZSRR chrześcijanie, którzy przetrwali okres komunizmu, rozpoczęli odbudowę Kościoła. W Mołdawii i Naddniestrzu większość chrześcijan to prawosławni. Katolikami byli głównie Polacy, którzy pozostali tutaj od czasów, kiedy sięgała tu Rzeczpospolita Obojga Narodów. Na terenie Naddniestrza zadanie odtworzenia kościelnych struktur powierzono polskim sercanom. Pierwszy z nich – ks. Henryk Soroka – w 1990 r. objął parafię w Słobodzie Raszków. W 1994 r. do Naddniestrza przyjechał, pochodzący z Niemodlina, ks. Piotr Kuszman. Z trzyletnim stażem kapłańskim trafił do pięknie położonego nad Dniestrem Raszkowa, wspomnianego na kartach Sienkiewiczowskiej Trylogii. Kiedyś mieszkali tam razem Ukraińcy, Mołdawianie, Polacy i Żydzi. Dziś z bogatej przeszłości pozostały ruiny cerkwi, synagogi oraz cmentarze. Kościół katolicki w czasach komunizmu służył jako magazyn zbożowy, dzięki czemu nie został zupełnie zniszczony. Pierwszym mieszkaniem ks. Kuszmana była znajdująca się nieopodal „baszka”, czyli wkopana w zbocze sklepiona piwnica o zawilgoconych murach. Po kilku miesiącach przeprowadził się do dwóch małych pomieszczeń nad zakrystią kościoła. Długo mieszkał bez zaplecza sanitarnego. Dzięki pracy jego i innych sercanów udało się wyremontować dach kościoła oraz zakupić na cele parafialne kilka przylegających do kościoła posesji. Zmagał się przy tym z różnymi trudnościami, np. kradzieżami. Najpierw sam, potem z pomocą sióstr honoratek oraz współbraci, szczególnie ks. Zdzisława Śmiertki, zmieniał otoczenie kościoła oraz tworzył parafialną wspólnotę.

    Dziś w budynkach obok kościoła prowadzone są działania służące lokalnej społeczności. W budynku przy kościele dożywiane są dzieci z uboższych rodzin, mieszkające w okolicy. Dzieci, które przychodzą do szkoły w Raszkowie, idąc pieszo kilka kilometrów w jedną stronę, często głodne i zziębnięte, mogą się teraz posilić ciepłym posiłkiem w przykościelnej stołówce. Oprócz stołówki znajdują się tam też pokoje mieszkalne dla dzieci w trudnej sytuacji, gabinet zabiegowy, w którym siostry Caritas pomagają osobom przewlekle chorym oraz w podeszłym wieku. W innych budynkach mieszczą się m.in. pracownia kroju i szycia, przygotowująca chętne kobiety do zawodu krawcowej, oraz sala spotkań. Latem obok kościoła ustawiane są duże namioty dla przybywających tu na kolonie dzieci oraz dla młodzieży przyjeżdżającej na rekolekcje oazowe. Przez ponad 20 lat wspólnota okrzepła, dając świadectwo życia innym mieszkańcom. Wydała także kilka powołań, wśród których jest sercanin ks. Władimir Biełokonnyj.

    «« | « | 1 | 2 | 3 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół