Nowy numer 3/2021 Archiwum

Mija czterdzieści lat

Diecezja opolska. Siłą katolicyzmu w tym regionie pozostanie nurt pobożności zwanej ludową. Na tym gruncie może wyrastać dojrzałe chrześcijaństwo.

Czas bp. Franciszka Jopa

Historię diecezji można też mierzyć latami owocnej pracy poszczególnych ordynariuszy diecezji. W czasie zawiadywania diecezją przez pierwszego biskupa Franciszka Jopa, wspomaganego przez dwóch sufraganów (Wacława Wyciska i Antoniego Adamiuka) wzmocnił się kontakt biskupa z kapłanami i wiernymi, zostało wskrzeszonych wiele rodzimych tradycji. Rozsądnie wprowadzono też posoborową odnowę liturgiczną. Skutecznie wykorzystywano duszpastersko sanktuarium na Górze św. Anny. Rozwijano kult rodzimych świętych i błogosławionych (np. Jacka, Czesława, Bronisławy). W tym czasie w diecezji wybudowano 16 nowych kościołów, ustabilizowano status Wyższego Seminarium Diecezjalnego Śląska Opolskiego w Nysie. Udało się reaktywować Wydawnictwo Świętego Krzyża (jeszcze bez drukarni). Umierający po długiej chorobie 24 września 1976 r. biskup Jop pozostawił impuls do kontynuacji wielu rozpoczętych dzieł. Z troską i nutą bezradności patrzył na opuszczających diecezję, szczególną atencją ogarniał kapłanów wyjeżdżających za zachodnią granicę kraju.

32 lata bp. Alfonsa Nossola

Charyzmatycznym kontynuatorem rozpoczętego dzieła stabilizacji diecezji opolskiej stał się bp Alfons Nossol wraz z biskupami pomocniczymi. Dokonania tego okresu dobrze ilustruje wydany album „32 lata posługi biskupiej (1977–2009)” pod red. H. Sobeczko (Opole 2009). Nie sposób wymienić wszystkich udanych przedsięwzięć z tego okresu. Wśród najważniejszych dla rozwoju Kościoła lokalnego na Opolszczyźnie była troska o Wyższe Seminarium Duchowne, przeniesione w 1994 roku do Opola, erygowanie w 1977 Diecezjalnego Instytutu Teologiczno- -Pastoralnego, co stanowiło zalążek Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie Opolskim. Dzięki zabiegom biskupa powstają Diecezjalny Dom Księży Emerytów w Opolu oraz Muzeum i Archiwum Diecezjalne. Ożywiła się działalność edytorska Wydawnictwa Diecezjalnego Świętego Krzyża. 21 czerwca 1983 roku – kiedy goszczono Jana Pawła II na Górze Świętej Anny – pozostaje historycznym dniem dla diecezji. Pozytywne zmiany po 1989 r. dały możliwość ożywienia duszpasterstwa dla wiernych mniejszości etniczno-narodowych, w tym niemieckiej. W 1990 r. reaktywowana została charytatywna organizacja „Caritas”, która opieką medyczno-paliatywną obejmuje tysiące potrzebujących na terenie diecezji. Wspomaga też wiele działań charytatywnych poza nią. Przy jej wydatnym zaangażowaniu od 2006 roku funkcjonuje w Kamieniu Śląskim ośrodek wypoczynkowo-rehabilitacyjny „Sebastianeum Silesiacum”. W sąsiedztwie, wcześniej odbudowano zamek związany z miejscem narodzin św. Jacka. Miejsce stało się jego sanktuarium oraz siedzibą Ośrodka Kultury i Nauki Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego. Zostało też uruchomione diecezjalne Radio Góra św. Anny (aktualnie Radio PLUS Opole). Natężeniu uległa działalność budownicza. Po 1977 r. wzniesiono 80 kościołów, powstało wiele obiektów kościelnych w postaci plebanii, domów katechetycznych i innych. W efekcie obecna diecezja podzielona na cztery rejony duszpasterskie i 36 dekanatów posiada 398 kościołów i kaplic parafialnych, co dokładnie pokrywa się z liczbą parafii. Do diecezji jest inkardynowanych ponad 700 kapłanów. Liczba katolików określana na 860 000 wydaje się jedynie szacunkiem statystycznym. Jednym z poważnych problemów regionu jest duża migracja ludności. Ma to swoje znamiona społeczno-ekonomiczne, ale także geopolityczne. Z jednej strony pragmatyzm wielu mieszkańców Śląska podpowiada emigrację zarobkową, z drugiej ułatwienia w dobie integracji europejskiej skłaniają do wyjazdów za pracą.

« 1 2 3 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama