Nowy numer 21/2018 Archiwum

Po prostu być

– Prowadzę animacje misyjne, ale przede wszystkim odwiedzam ludzi, siadam z nimi przy kawie i słucham – opowiada s. Anafrida.

Jadąc do Polski, bałam się stracić swoją wiarę. Tak wiele słyszałam o tym, że w Europie ludzie odeszli od wiary – opowiada s. Anafrida ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek NMP Królowej Afryki. Pochodząca z Tanzanii misjonarka jest już 7 lat w Polsce. Wcześniej posługiwała w Mauretanii, kraju muzułmańskim na północy Afryki, gdzie uczyła w szkole biologii i chemii. Właśnie w Mauretanii zastało ją zaproszenie do wyjazdu do Polski. Dziś świetnie mówi w naszym języku, mieszka we wspólnocie białych sióstr w Lublinie – jedynej w Polsce, a w Tygodniu Misyjnym gościła w parafii św. Mikołaja w Krapkowicach.

Dzieliła się świadectwem podczas niedzielnych Mszy św., a w tygodniu spotykała się z dziećmi i młodzieżą w szkołach i przedszkolu. Opowiadała im o Afryce, o swoim zgromadzeniu i o byciu misjonarką w Polsce. – W Afryce, idąc ulicą, wszystkich pozdrawiamy. Więc nauczyłam się mówić „dzień dobry” i w Lublinie pozdrawiałam wszystkie mijane osoby. Nie rozumiałam, dlaczego nikt mi nie odpowiada – tak s. Anafrida wspomina pierwsze tygodnie w Polsce. – Z czasem zaczęły zawiązywać się relacje z sąsiadami, innymi ludźmi. Już w Mauretanii zrozumiałam, że bycie misjonarką to nie kwestia robienia czegoś, ale bycia z ludźmi, wysłuchania ich. Wszędzie ludzie potrzebują miłości, również w Polsce – tłumaczy.

W Zespole Szkół Zawodowych w Krapkowicach spotkaniom z s. Anafridą towarzyszyła wystawa misyjna, a także specjalny kramik z afrykańskimi pamiątkami i domowymi wypiekami. Wszystko wraz z katechetą Jackiem Klosem przygotowali wolontariusze Szkolnego Koła Caritas. – Pieniądze, które w Tygodniu Misyjnym udało nam się zebrać, przeznaczymy dla jednego dziecka w Afryce, by mogło się uczyć – wyjaśnia Wioletta Thomys, maturzystka i jedna z wolontariuszek SKC. Siostra Anafrida spotkała się też z dziećmi z Publicznego Przedszkola nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi. Na początek pozwoliła dzieciom zadawać pytania, a później opowiadała m.in. o zabawkach, jakimi bawią się ich rówieśnicy w Afryce.

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma