Duchowość ostatniego miejsca, zaproponowana przez Karola de Foucauld, odwołuje się do życia, jakie Jezus prowadził w Nazarecie. Charakteryzuje się kontemplowaniem Jezusa, które brat Karol wiązał z otwarciem na bliźniego („głoszenie” życiem, a niekoniecznie słowem). To świat był dla niego miejscem realizacji duchowości nazaretańskiej.