Nowy numer 33/2018 Archiwum

Nadzieja w Bogu ulokowana


Abraham, o którym mowa w pierwszym czytaniu, żył jakichś 800 lat wcześniej, nim powstał śpiewany dziś psalm. Co łączy tę pieśń z postacią Patriarchy?

Motyw nadziei, ufności, pewności lokowanej w Panu, w tym, Który Jest. Bo słowem „Pan” zastępujemy niewypowiedziane hebrajskie imię Boga Jahwe, czyli „Ten-Który-Jest” – jest blisko, jest dla swojego ludu, jest dla mnie... Jego oczy patrzą na bogobojnych, na czekających Jego siły i mocy. Ziemia jest pełna Jego łaski – czyli Jego potężnej i wszechmocnej dobroci. Kto uwierzył – doświadcza tego w wielkich i małych okolicznościach życia. Jak Abraham, który poszedł w ciemno, gdy dotarł do niego głos Boga (zostawiamy dziś na boku pytanie o naturę tego głosu).

I nie zawiódł się – choć łatwo nie było, a dramatycznych okoliczności nie brakowało. Psalm dzisiejszej liturgii jest modlitwą także na nasze czasy – trudne i dramatyczne na wielu płaszczyznach życia i osobistego, i społecznego, i międzynarodowego. Idziemy więc przez życie i przez świat tam, gdzie woła i dokąd prowadzi Bóg. I tak idziemy, jak On prowadzi – drogą ufności, dobroci, łagodności, spokoju. Tak potrafią iść przez życie ludzie nadziei. Nadziei w Bogu ulokowanej.
Ps 33 (32) – tekst na s. 15 [2. niedziela W. Postu A]

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma