GN 32/2018 Archiwum

Pieśń zdumienia i radości

Śpiewając psalm dzisiejszej liturgii, warto pamiętać o pierwszych zdaniach Biblii: „Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami”.

Tchnienie Boga, Duch trzepocący jak gołębica nad pierwotnym chaosem, z którego wyprowadza ład i porządek – pełnię istnienia. Śpiewany dziś psalm to wybór kilkunastu wersetów spośród kilkudziesięciu. Wszystkie są wyrazem zdumienia i radości na myśl o pięknie, o ładzie, o potędze stworzonego świata. Pośrodku zaś zdanie: „Stwarzasz je, napełniając swym duchem”. Świat stworzony przez Boga to jeszcze nie wszystko. Pełnię istnienia zyskuje dopiero przeniknięty mocą Bożego Ducha. Cały świat – przyroda martwa i ożywiona, zwierzęta i człowiek, Słońce, Księżyc i gwiazdy, morze pełne życia i góry przystrojone pióropuszami chmur. Treść tego psalmu wyrasta z bardzo starej tradycji, sięgającej pierwszych kart Biblii. Przedłużeniem tej tradycji jest inna pieśń: „Przybądź, Duchu Stworzycielu, dusz ludzkich odkupicielu...”. Zatem – niech będzie Panu miła nasza pieśń, niech dzisiaj budzi radość w sercach, tak jak budziła przed wiekami. Ps 104 (103) – tekst na s. 15 [Zesłanie Ducha Świętego]

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma