Te słowa to motto spektaklu zespołu Attonare, w którym kilka lat temu Paweł zagrał wraz z młodszym bratem Piotrem. Zarówno Paweł, jak i Piotr są ciężko chorzy na nieuleczalną chorobę metaboliczną, w której dochodzi do uwstecznienia psychoruchowego. Ale bracia nie czują się niepełnosprawni. Po prostu muszą sobie wymyślić sposób, jak wykonać wiele codziennych czynności, mając ograniczony wzrok czy możliwości ruchowe.