Nowy numer 43/2020 Archiwum

Pan jest blisko!

Wiersze dzisiejszego psalmu zaczynają się w oryginale kolejnymi literami alfabetu.

A w tytule: „Pieśń pochwalna. Dawida”. Śpiewamy tylko wybrane strofy nawiązujące do pierwszego czytania i do Ewangelii bieżącej niedzieli. Czytamy tam o rozmnożeniach chleba – przez proroka i przez Jezusa. Niezwykłe to wydarzenia. Ale przecież pomnożenie ziarna, a co za tym idzie, także chleba, dokonuje się na polach każdego roku. Bóg otwiera swą rękę i karmi ludzi, zwierzęta... Karmi do syta. Czyż jednak nie brakuje chleba, pożywienia? Głodują ludzie w różnych krajach. I wtedy, przed tysiącami lat, bywały klęski głodu, a wielu ludzi na co dzień nie dojadało. I pewnie dlatego bardziej cenili sobie każdy kęs chleba – choćby pospolitego jęczmiennego placka czy świątecznej pszennej macy. Zresztą psalmista wylicza wiele Bożych dzieł, na wspomnienie których z radością, ale i ze zdumieniem wyśpiewuje swą pieśń. Nawykliśmy do przemysłowej produkcji żywności – od wielkoobszarowego i zmechanizowanego rolnictwa, przez ogromne młyny, produkcyjne obory, po taśmowy chleb, wędlinę i masło. Podziało się zdumienie i radość na widok chleba. Dobrze, że śpiewamy dziś tę starą, pochwalną pieśń Dawida.

Ps 145 (144) – tekst na s. 15 [17. Niedziela zwykła roku B]

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama