Nowy numer 38/2018 Archiwum

Obojętność czy nienawiść?

Obojętność to czy nienawiść? Obojętność wobec życia? Czy nienawiść do życia? To są pytania o postawy ludzi.

Świat przyrody – i tej nieożywionej, i tej ożywionej. Czym się różnią? Góry majestatycznie wznoszą się ku obłokom. Rzeki – niby nieożywione, a wciąż w ruchu i nieprzewidywalne. Księżyc – wciąż ten sam, a zarazem zmieniający regularnie swój wygląd. Lasy na górach żywe. Nie tylko życiem drzew, nieraz mierzonym setkami lat. Żywe życiem krzewów, ziół, mchów, motyli, chrząszczy, gąsienic. Kozic, niedźwiedzi, orłów, pliszek i ptactwa wszelakiego. Życie...

Nieomal wszystko to mam za oknem (z wyjątkiem niedźwiedzi; orzeł trafia się rzadko, ale się trafia). Sarnia rodzina w modelu 2+2. Baraszkujące lisięta – nie pamiętam im wtedy spustoszenia w kurniku. I kotka już piąty dzień szukająca swoich małych, które, niestety, jakaś choroba uśmierciła.

A człowiek? A jego "małe"? Dzieci. Te dziś urodzone, zabawne w swoich genetycznie zapisanych reakcjach. I te większe. Roczne, jak Jasiek. Podchodzi tato z małym do Komunii. Wyciągam rękę, by pobłogosławić i pytam: "Jasiek, czy to ty?". Nie słyszy, patrzy w nieokreśloną dal. I nagle uśmiech prawie że naokoło głowy. Co miało znaczyć: "To ja!". Albo śliczna i dostojna pięciolatka. Zwykle przychodzi z dziadkiem po Mszy w ich intencji. Dziś przyszedł ktoś inny. Za chwilę ona, ale sama. "O! – mówię – księżniczka Matylda!". "Dziadek nie przyszedł, musiałam przyjść sama". Witamy się poważnie i serdecznie. I żegnamy, księżniczka odchodzi.

A gdy życie się dopełnia... Jak chociażby u mojej Mamy. Była już po 100. urodzinach. Narzekała wtedy, biadoliła i mówiła: "To już nie jest życie. To antyżycie". Po chwili dodała: "Ale chciałabym jeszcze trochę pożyć...".

O cóż mi chodzi? O pytanie, co jest na drugim krańcu człowieczego stosunku do życia. Bo jest ten drugi kraniec. Dlaczego ten chłopak nad rzeką tłukł kijem jaszczurkę, która nie zdołała uciec? Tłukł dopóty, dopóki nie zrobił z niej miazgi. Dlaczego ktoś inny zniszczył przepiórkom gniazdo z jajkami? Dlaczego cesarz (król, książę) wojnę, która sama w sobie jest złem wymierzonym w życie, zamienił w krwawą jatkę dla swoich i tamtych drugich? Dumałem tak nad równiną Austerlitz i przy wzgórzach Sadowej. Nie znalazłem odpowiedzi.

Dlaczego bezkres Syberii stał się cmentarzyskiem setek tysięcy bezimiennych ludzi? Dlaczego pola i niebo nad Auschwitz są jak skondensowana Syberia, gorzej – bo liczba ofiar na jeden akr ziemi niepomiernie większa? Dlaczego w Hiroszimie wtopiono w rozpaloną atomem ziemię w jednym momencie ludne miasto? Dlaczego???

Dlaczego na stołach przeznaczonych dla witania nowego ludzkiego życia morduje się miliony dzieci? Dlaczego ludzie, którzy mają być aniołami życia, stają się potworami przemocy, bólu i śmierci?

Na szczęście nie wszyscy, ani nawet nie większość. Ale skutki ich czynów przekraczają ludzkie wyobrażenie. I dlaczego piaskiem w oczy sypie się nam, normalnym ludziom, propagandowe hasła? Że to życie niegodne życia, bo genetycznie chore, w imię jakości życia należy je uśmiercić. Albo że to życie nadliczbowe i ziemia (społeczeństwo, rodzina) nie będą w stanie się wyżywić. Albo że to owoc gwałtu. Albo – i to straszne ze strasznych – matka go już nie chce, powód nieważny. Zresztą lista podobnych argumentów (argumentów?) jest długa, a niektórych to pojąć się nie da. Chyba że w optyce domu wariatów. Tyle że tam mają kaftany bezpieczeństwa.

Bardzo niepokoi argument, że nie należy poprawkami do ustaw "naruszać chwiejnego kompromisu" w tej sprawie. Pomijam już fundamentalną zasadę ludzkiego świata: "Nie zabijaj!". To nie jest aksjomat religijny – choć przez religie przyjęty.

To głębokie jądro bycia człowiekiem. Innymi słowy: "Nie zabijaj znaczy nie zabijaj". Kompromisy z tyranami zawsze kończyły się źle. Ot, chociażby kompromis z Hitlerem w roku 1938 (Monachium). Okazał się uwolnieniem totalnej agresji.

A kompromis ze Stalinem (Jałta, Poczdam)? Ten odbija się nam czkawką do dziś. Kompromis w sprawie ochrony życia jest w istocie dziurą, przez którą może wyciec cała zawartość owej "ochrony". Nieważne bowiem, czy dziura w dętce jest mała, czy wielka. Powietrze z dętki tak czy owak ucieknie. Zachowanie Sejmu wydaje się ostatnio wierceniem takiej małej, maskowanej wstydliwie i niezauważalnej dziurki. Naprawdę, wstyd... To odkładacie sprawę ad calendas graecas, to dobieracie taki skład komisji i podkomisji (po cóż ta podkomisja?), żeby krzyku nie było.

I tu wracam do tytułowego pytania: obojętność to czy nienawiść? Obojętność wobec życia? Czy nienawiść do życia? To są pytania o postawy ludzi. Patrząc na relacje z różnych marszy i demonstracji w obronie tak zwanej wolności kobiet, widzę zdecydowanie nienawiść – w hasłach, w scenerii, w twarzach zebranych tam ludzi. I nie potrafię tej nienawiści zrozumieć. O ile w ogóle jakakolwiek nienawiść może być rozumna.

I obojętności nie brakuje. Było ponad 800 tys. podpisów, teraz obojętnie czekamy, a nienawidzący życia robią swoje, zakładając przysłowiowe białe rękawiczki zwane demokracją. Bo demos – czyli lud – obojętny. Została tylko kratos – czyli potęga. Czyja? – pytam.

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

  • odpowiem
    08.07.2018 15:54
    "... Została tylko kratos – czyli potęga. Czyja? – pytam." - pisze ksiądz. To ja odpowiadam : została POTĘGA ROZUMU, POTĘGA DEMOKRACJI - jeszcze, POTĘGA NADZIEI.
    doceń 15
  • owieczka_
    09.07.2018 08:38
    Obojętność czy nienawiść? A może po prostu strach o słupki poparcia. W tej kwestii PiS niczym się nie różni od PO, może jedynie dużo większą dawką hipokryzji. Posłowie PO nie mieli przynajmniej ust wypełnionych frazesami o obronie życia. Hipokryzja i krętactwo PiS-u jest porażająca i daje do myślenia.
    doceń 5
  • Lubelak
    17.07.2018 11:30
    Uwaga! Pod takim tekstem każdy komentarz jest irytujący.
    doceń 0

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma