Potrafi budować i pomnażać dobro. Wszelako potrafi też kreować wielorakie zło i też docierać z nim wszędzie. I w zasadzie nie poddaje się filtrom. Gorzej – filtry bywają zakładane na treści i wartości pozytywne! Owszem, są filtry zwane „kontrola rodzicielska”, ale ośmiolatek prędzej rozszyfruje ich działanie, niż tato nauczył się je stosować. A wystarczy ukryć smartfon pod poduszką i pod kołdrą pełna wolność. Wolność? Bynajmniej, uwiązanie jak na łańcuchu. Jak i jaki filtr wolności wbudować w dziecięcy umysł i sumienie przeciwko temu urojonemu, pełnemu prymitywizmu światu? A może trzeba inaczej – nie przeciw, a ku światu pięknemu, dobremu, interesującemu? Światu przyrody, światu gór i jezior, światu ptaków za oknem… Wreszcie ku człowiekowi i światu tworzonego przezeń piękna. Wiem, łatwiej kupić smartfon. A potem to jest już tylko gorzej.