Nowy numer 48/2020 Archiwum

Świat niezwyczajny

Drzwi do niego otwiera opolska poetka Adriana Jarosz.

To trzeci tomik poezji autorki, która jest laureatką ogólnopolskich konkursów literackich, a w ubiegłym roku była nominowana do nagrody marszałka województwa dla animatorów i twórców kultury. W „Modlitwach malowanych trzciną” znajdziemy wiele światów tworzonych myślą i piórem Adriany Jarosz. A może nie jest to wielość światów, lecz wiele bram prowadzących do świata innego, znajdującego się „poza” światem widzialnym? Na świat niewidzialny ta autorka wydaje się niezwykle wyczulona, a talent, z jakim na różne – przedziwne! – sposoby o nim opowiada, jest niezwyczajny.

Zwykle taki świat tworzony językiem poetyckim określa się jako baśniowy – czytaj: wymyślony dzięki wyobraźni świat nierealny. Nie bardzo potrafię się z tym zgodzić w przypadku poezji Adriany Jarosz. Rzecz nie tylko w tym, że miejsca i ludzie, którzy pojawiają się w jej wierszach, są jak najbardziej realni (np. ojciec, Pomorzowice, zamki w Strzelcach czy Niemodlinie…). Poetka za pomocą języka bogatego w metafory w ten umiejscowiony ściśle świat wciąga czy też w nim otwiera na nowe wymiary, przestrzenie, sytuacje przedziwne. W jej wierszach można się zanurzyć jak w tajemniczej mgle, przez którą prześwitują zarysy krajobrazów i wydarzeń naprawdę fascynujących.

Adriana Jarosz, Modlitwy malowane trzciną. Wydawnictwo Signo, Kraków 2018, ss. 84.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama