Gdy jako gwardian przybyłem do klasztoru, pan Georg Mitschke już tam mieszkał i traktowany był jak stały mieszkaniec domu. Zajmował celę zakonną na pierwszym piętrze, do której wchodząc, trzeba pochylić nisko głowę. Futryna na wysokości ok. 170 cm, pokoik niewielki. Na długość mieściło się z jednej strony łóżko i umywalka, po przeciwnej stronie niewielka szafa, biurko z krzesłem, jeden regał na książki. Łazienka i toaleta wspólna z zakonnikami w środkowej części klasztoru, do których w razie potrzeby miał kilkadziesiąt metrów.