Historia tego Kościoła – jednego z katolickich Kościołów wschodnich – sięga czasów apostolskich. Do zachodnich wybrzeży Indii w 52 r. p. Ch. dotarł św. Tomasz Apostoł. – Przybył, by głosić Ewangelię Żydom, którzy mieli tam swoje placówki handlowe. Jest wiele dowodów na jego obecność w Indiach, m.in. grób w Mylapore czy świadectwo św. Efrema Syryjczyka (zm. w 373) – mówił 22 maja w Opolu ks. Francis Pittapillil, duchowny Syromalabarskiego Kościoła Katolickiego i profesor liturgiki. Św. Tomasz zakładał wspólnoty wyznawców Chrystusa, które nazywane są „chrześcijanami św. Tomasza”. W nich właśnie tkwią źródła Kościoła syromalabarskiego. To wspólnota licząca obecnie około 5 milionów wiernych w 35 eparchiach (odpowiedniki diecezji) i jednej administraturze apostolskiej. Żyją głównie na zachodnim wybrzeżu Indii (Wybrzeże Malabarskie, stan Kerala), a także w diasporze rozsianej na całym świecie.